Kleine vordering? Toch dagvaarden, en dit is waarom het risico klein is

Een openstaande factuur van €87. De debiteur reageert niet meer, drie aanmaningen later. U doet de rekensom: griffierecht, deurwaarder, juristen. En u laat het lopen. Precies dat is wat structurele wanbetalers hopen dat u doet. Wij dagvaarden ook voor bedragen onder de honderd euro, en het risico voor u als opdrachtgever is in de praktijk veel kleiner dan u denkt. Hieronder leggen we uit waarom.

Waarom kleine vorderingen vaak blijven liggen

Onder ondernemers leeft het idee dat het voor bedragen onder de paar honderd euro niet de moeite is om de rechter erbij te halen. De redenering klinkt logisch: de griffiekosten alleen al zijn vaak hoger dan de hoofdsom, een deurwaarder doe je er ook niet gratis bij, en wat ben je daarna eigenlijk opgeschoten. Dus laat u het lopen.

Het probleem is dat de debiteur die rekensom ook maakt. Wie een paar keer een factuur onbetaald laat en merkt dat er niks gebeurt, leert dat onder een bepaald bedrag de remmen er gewoon af zijn. In webshops, hosting en abonnementsdiensten is dat patroon goed zichtbaar. Klanten die structureel onder de €100 facturen negeren, zijn vaak dezelfden die bij twintig leveranciers in de boeken staan met kleine, niet-betaalde bedragen. De klant gokt erop dat niemand doorpakt.

Wat een dagvaarding eigenlijk doet

Een dagvaarding is een formele oproep om voor de rechter te verschijnen, persoonlijk uitgereikt door een deurwaarder. Bij vorderingen tot €25.000 is de kantonrechter bevoegd en is een advocaat niet verplicht: een gespecialiseerd jurist mag als gemachtigde optreden. Dat scheelt aanzienlijk in kosten en is een van de redenen dat ook kleinere zaken bij ons goed haalbaar zijn.

De meeste mensen denken bij een rechtszaak aan een rechtbankzitting met pleidooien, getuigen en weken aan voorbereiding. Bij een onbetaalde factuur ziet de praktijk er heel anders uit. Negeer de debiteur de dagvaarding, dan volgt een verstekvonnis. Geen zitting, geen verweer, gewoon een toewijzing op papier. Op onze gerechtelijke incasso wordt circa 95% van de zaken zonder zitting toegewezen, en ongeveer 90% via verstek afgewikkeld.

Gemiddeld duurt een incassoprocedure bij de kantonrechter 3 tot 6 maanden, een cijfer dat naar beneden wordt gedrukt door het hoge aandeel verstekzaken. Bij verweer loopt het op tot 6 tot 12 maanden. Voor een vordering van enkele tientjes is dat lang, maar de doorlooptijd kost u geen extra geld: u betaalt niet per uur en niet per dossierdag.

Een vonnis blijft twintig jaar geldig

Wat een vonnis zo waardevol maakt, ook bij een kleine hoofdsom, is de houdbaarheidsdatum. Een vonnis is in Nederland op grond van artikel 3:324 BW twintig jaar geldig. Twintig jaar lang kan de deurwaarder met dat vonnis beslag leggen zodra de debiteur weer inkomen of vermogen heeft. Vandaag bijstandsuitkering, over zeven jaar een goedlopend eigen bedrijf, dan kan het bedrag alsnog worden geïncasseerd.

In de praktijk betekent dit dat u met een vonnis op zak een lange adem heeft die de debiteur niet heeft. Een wanbetaler die vandaag onverhaalbaar is, kan over vier jaar prima verhaalbaar zijn. Zonder vonnis bent u die mogelijkheid kwijt. Met een vonnis houdt u die optie twee decennia open.

Waarom debiteuren vaak alsnog betalen

Een dagvaarding is een gebeurtenis. Geen mailtje dat tussen een paar reclames belandt, geen brief die op de stapel ongeopende post komt. Een deurwaarder die persoonlijk aanbelt en een formeel stuk overhandigt, of dat nu thuis is of op het werk, doet iets met mensen. Wij zien een aanzienlijk deel van de debiteuren betalen in de weken na betekening, nog vóórdat de rechter aan de zaak toekomt. Soms volledig, soms door alsnog een betalingsregeling voor te stellen.

Dat patroon zien wij vooral bij debiteuren die in de minnelijke fase geen vinger uitstaken. Zolang er alleen brieven en mails komen, kost negeren niets. Een deurwaarder aan de deur en een datum bij de rechtbank verandert die berekening. Mensen die meerdere openstaande schulden hebben, betalen op dat moment vaak gericht de schuld af die het verst is in het traject. De rest schuift dan een plek op.

Wat het u in de praktijk kost

Hier zit het belangrijkste verschil tussen de berekening die ondernemers zelf maken en wat een gerechtelijke procedure bij ons feitelijk inhoudt. Onze juristen werken op basis van no cure no pay. U betaalt geen uren, geen dossierkosten en geen juridisch advies. Er blijven dan twee soorten externe kosten over: het griffierecht voor de rechtbank en de deurwaarderskosten voor de betekening.

Voor deze externe kosten vragen wij in de meeste zaken geen voorschot. Of dat nodig is, beoordelen wij per dossier, op basis van de aard van de vordering en het verhaalsperspectief. Wijzen wij u erop dat er wel een voorschot nodig is, dan vertellen wij dat vooraf, zodat u de afweging kunt maken. Wint u de zaak, dan worden griffierecht en deurwaarderskosten met de proceskostenveroordeling (artikel 237 Rv) op de debiteur verhaald. Een indicatie van de proceskosten in uw specifieke geval kunt u via onze calculator opvragen.

Wanneer dagvaarden niet zinvol is

Wij zijn hier eerlijk over: niet elke kleine vordering is geschikt voor een gerechtelijke procedure. Heeft de debiteur geen inkomen, geen vermogen, geen bedrijfsactiviteit en geen vooruitzicht op verbetering, dan haalt u met een vonnis weliswaar uw gelijk, maar geen geld. In zulke gevallen is een vonnis op de plank een schrale troost.

Daarom doen wij vooraf een verhaalstoets. Als de uitkomst ongunstig is, raden wij u af om door te zetten en stoppen we bij een minnelijk incassotraject. U verliest dan in het slechtste geval alleen uw eigen tijd, en zelfs dat blijft beperkt omdat wij ook in die fase op no cure no pay werken. Wat wij niet doen is u een procedure aanpraten waar u niets aan heeft. Dat zou onze conversie wel goed doen, maar onze geloofwaardigheid niet, en wij rekenen op klanten die terugkomen, niet op éénmalige zaken.

Veelgestelde vragen

Conclusie

Een vordering onder de honderd euro lijkt op het eerste gezicht te klein om voor de rechter te brengen, maar de rekensom die u zelf maakt klopt vaak niet met onze praktijk. Wij vragen meestal geen voorschot, onze juristen werken op no cure no pay, een aanzienlijk deel van de debiteuren betaalt al na betekening, en het vonnis blijft twintig jaar opeisbaar. Doorpakken kost u in de praktijk weinig, en het signaal dat u afgeeft kost de debiteur juist iets.

Wilt u eerst weten hoe een dergelijk traject er stap voor stap uitziet? Lees dan ook klant betaalt niet: 7 stappen die u als ondernemer moet zetten.